پويش پورت ها

 پويش پورت ها

پويش يک پورت فرآيندی است که مهاجمان با استفاده از آن قادر به تشخيص وضعيت يک پورت بر روی يک سيستم و يا شبکه می باشند . مهاحمان با استفاده از ابزارهای متفاوت ، اقدام به ارسال داده به پورت های TCP و UDP نموده و با توجه به پاسخ دريافتی  قادر به تشخيص اين موضوع خواهند بود که  کدام پورت ها در حال استفاده بوده و  از کدام پورت ها استفاده نمی گردد و  اصطلاحا" آنان باز می باشند . مهاجمان در ادامه و بر اساس اطلاعات دريافتی ، بر روی پورت های باز متمرکز شده و حملات خود  را بر اساس آنان سازماندهی می نمايند . عملکرد مهاجمان  در اين رابطه مشابه سارقانی  است  که به منظور نيل به اهداف مخرب خود ( سرقت ) ، درابتدا وضعيت درب ها و پنجره های منازل را بررسی نموده تا پس از آگاهی از وضعيت آنان ( باز بودن و يا قفل بودن ) ، سرقت خود را برنامه ريزی نمايند.
Transmission Control Protocol)   TCP )  و ( UDP  ( User Datagram Protocol  ،  دو پروتکل مهم  TCP/IP می باشند . هر يک از پروتکل های فوق می توانند دارای شماره پورتی بين صفر تا 65،535 باشند . بنابراين ما دارای بيش از 65،000 درب می باشيم که می بايست در رابطه با باز بودن و يا بستن هر يک از آنان تعيين تکليف نمود ( شبکه ای با بيش از  65،000 درب! ) . از 1024 پورت اول  TCP به منظور ارائه سرويس های استانداردی نظير FTP,HTTP,SMTP و DNS استفاده می گردد . ( پورت های خوش نام ) .  به برخی  از پورت های بالای 1023 نيز سرويس های شناخته شده ای نسبت داده شده است ، ولی اغلب اين پورت ها به منظور استفاده توسط يک برنامه در دسترس می باشند .

ادامه نوشته